Wijkverpleegkundige ambassadeurs met hart voor hun vak!”

mariëtte_hamer_zorgenzOp 21 april ontvingen 15 wijkverpleegkundigen het certificaat van ambassadeur. Dat betekende feest maar ook een belangrijke, door V&VN en ZonMw georganiseerde bezinning op het vak. De wijkverpleegkundigen hebben behoefte aan één landelijk classificatiesysteem, geld voor het ontwikkelen van richtlijnen en meer wetenschappelijk onderzoek om hun vak in de volle breedte te kunnen uitoefenen.

De tweede lichting ambassadeurs voor de wijkverpleegkundigen maakten dit kenbaar tijdens een feestelijke bijeenkomst in Den Haag. Zij kregen daar uit handen van Marëtte Hamer (foto), voorzitter van de Sociaal Economische Raad (SER), hun certificaat uitgereikt. Het traject wordt georganiseerd door de afdeling V&VN Verpleegkundigen Maatschappij en Gezondheid.

Diagnosticeren geeft meer mandaat en vertrouwen
Eenduidigheid in taal is bij hun taakuitoefening belangrijk voor de wijkverpleegkundigen. “Eén classificatiesysteem gaat ons informatie opleveren die leidt tot goede verpleegkundige diagnoses. Welke interventies moeten we toepassen, bij welk type zorgvragers met welke problemen”, verwoordde wijkverpleegkundige Irma Kooiman uit Almere het belang van één systeem. Zij spreekt liever niet van indiceren, maar van verpleegkundig diagnosticeren. “Laat het woord indiceren los; diagnosticeren geeft ons meer mandaat en meer vertrouwen.”
Ook Marianne Lensink, directeur Zorg bij Zorgverzekeraars Nederland (ZN), verklaarde dat het van belang is om te weten wat wijkverpleegkundigen doen. “Daarvoor hebben we gegevens en uitkomsten nodig, ook om wijkverpleegkundige zorg van goede kwaliteit te kunnen inkopen. Dit kan ons niet snel genoeg gaan.”

€ 300.000 beschikbaar voor richtlijnontwikkeling
Helma Zijlstra, directeur van Verpleegkundigen & Verzorgenden Nederland (V&VN) kwam met goed nieuws: er is 300.000 euro beschikbaar voor het ontwikkelen van richtlijnen. Zij vertelde ook dat er gewerkt wordt aan een nieuw bekostigingssysteem voor de aanspraak wijkverpleging, dat per 2017 in moet gaan. “Dat nieuwe systeem zal uitgaan van patiëntkenmerken en niet van ziektebeelden, zoals nu het geval is. Patiënten presenteren klachten die het gevolg zijn van hun ziekte of beperking.” Ook zij onderstreepte het belang van een wetenschappelijke onderbouwing van het vak. Meer hoogleraren verpleegkunde, er zijn er nu slechts een handjevol, kunnen een impuls geven aan meer onderzoek en het implementeren van evidence based werken.

ambassadeurs_wijkverpleging_zorgenz“We zijn er voor de cliënt en niet voor het systeem”
Hoe vergaat het de wijkverpleegkundigen tot nu toe? Je hoeft maar een krant open te slaan of naar televisie te kijken, of ze zijn in beeld. De enige man in het gezelschap, Arie Barendrecht, wist het prima te verwoorden. “Zelfredzaamheid? Ik had zo mijn bedenkingen, maar ik ben om, het is een heilig woord geworden. Met hulp van mantelzorgers en vrijwilligers kunnen veel mensen thuis blijven wonen. De zorg is terug in de samenleving. Maar kan ik mijn vak in de breedte uitoefenen? Dat merk ik niet altijd door het oerwoud aan regels, zeker bij het aanvragen van een WMO-voorziening. De ene gemeente tuigt een heel computersysteem op, bij de andere gemeente volstaat het invullen van een A-viertje. Maar we zijn er voor de cliënt en niet voor het systeem.”

“Wij zijn niet afhankelijk maar autonoom”
Zijn collega’s adviseerde Barendrecht: blijf constant reflecteren en jezelf aanpassen, dat geldt ook voor het werkveld en de opleiding. “We moeten meer zichtbaar zijn, vertrouwen krijgen. Dat vraagt om een beroepsgroep die elkaar helpt en uitdaagt. We moeten niet in een reflex schieten als we een deadline niet dreigen te halen of een budget overschrijden. Leg uit hoe het komt dat iets niet lukt, wat er nodig is om ouderen langer thuis te laten wonen.” Ook hij pleitte voor richtlijnen, voor het laten zien van resultaten. “Zodat wij onze maatschappelijke opdracht kunnen uitoefenen.”

Worden wijkverpleegkundigen overvraagd?
Marja de Leeuwerk, voorzitter van de vakgroep wijkverpleegkundigen, drukte de ambassadeurs op het hart altijd naast de cliënt te blijven staan. Hanneke Hillmann was ook aanwezig, zij was destijds als voorzitter van een commissie bij Zichtbare Schakels betrokken. “Wie had dit ooit kunnen bedenken dat ik dit nog zou meemaken? Met lede ogen heb ik gezien hoe de wijkverpleegkundigen verdwenen. Ik vraag me nu af of zij niet overvraagd worden. “ Deze vraag beantwoorden de wijkverpleegkundigen in het panel met ja. Opgemerkt werd dat het ook belangrijk is om collega’s uit het team mee te krijgen in de omslag.

Laat zien dat wijkverpleegkundigen opnamen kunnen voorkomen
Volgens Marianne Lensink doen wijkverpleegkundigen er verstandig aan om te laten zien dat zij opnamen in een ziekenhuis of verpleeghuis kunnen voorkomen. Vanuit de zaal kwam gemor: een lastige opgave als je ook moet bezuinigen en steeds meer mensen met een beperking of psychiatrische problemen naar huis komen. Lensink stelde ook voor om uit te laten rekenen hoeveel wijkverpleegkundigen er nodig zijn in de komende jaren.

Doe wat je doet met je hart
Mariëtte Hamer diende in 2008 toen zij fractievoorzitter van de PvdA was, een motie in om tien miljoen te besteden aan het uitbreiden van wijkverpleegkundigen, om te beginnen in veertig wijken, in het kader van het actieplan Beter(t)huis in de wijk . Zij kon destijds natuurlijk niet voorzien wat deze motie, die werd aangenomen, teweeg zou brengen. Vandaar dat zij was gevraagd om de certificaten voor de ambassadeurs uit te reiken. Zij hield de wijkverpleegkundigen voor om wat je doet, met je hart te doen. ”Vrouwen stellen hoge eisen aan zichzelf en willen alles precies weten. Voel je vrij om ook eens iets op basis van intuïtie te doen.” Ze gaf desgevraagd een aantal tips voor beleid en onderhandelingen: weet wat je wil, formuleer concrete doelen, bedenk wat de ander wil, wees hard op de inhoud, zacht op de relatie, laat iets van jezelf zien, kom met een kwinkslag, zorg dat er geen verliezers zijn, sluit het goed af want je komt elkaar altijd weer tegen, organiseer je eigen applaus.”

ambassadeurs_wijkverpleging_zorgenzAmbassadeurs zijn hard nodig
Tijdens de bijeenkomst niets dan lof voor het ambassadeurstraject, waarin de wijkverpleegkundigen, zoals zij zelf aangeven, hebben gewerkt aan zelfvertrouwen, staan voor hun vak en groei. Zij dragen uit wat dit traject met hen heeft gedaan. “Wij ambassadeurs zijn hard nodig, wij zijn niet afhankelijk maar autonoom. Durft u het met ons aan? Wij hebben hart voor de zorg!”, aldus Arie Barendrecht.

Corina de Feijter

(Foto Mariëtte Hamer: Christiaan Krouwels)
(Foto’s uitreiking certificaten: Maikel Martens Visual Communication en V&VN)

Dit zijn de nieuwe ambassadeurs
Irma Kooiman (Zorggroep Almere)
Rilana di Bartolomeo (Meander Groep Zuid-Limburg)
Arie Barendrecht (Amstelland Thuiszorg)
Anne-Marie Valkema (Cordaan)
Caroline Smeets (Careyn)
Judith Lubbersen (Activite)
Irene van der Heijden (Laurens)
Carolien Knegt (Icare)
Tanja de Vos (ZZG Zorggroep)
Jolanda Roelofsen (Omring)
Angelique Willems (Thebe)
Judith Oosterbos (Tante Louise Vivensis)
Pierette Schoon (Surplus Zorg)
Juliane Steffen (ZZG Zorggroep)
Kyra Noorman (Beweging 3.0)

Gerelateerde berichten

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *