Aanpak van fouten en fraude in de zorg

Aanpak van fouten en fraude in de zorg

Datum: 3 mei 2018

Het kabinet komt met een aanpak om zowel onbedoelde fouten als opzettelijke fraude in de zorg tegen te gaan. Jaarlijks kosten deze onrechtmatigheden de samenleving miljoenen euro’s. De aanpak concentreert zich met name op vijf specifieke zorgsectoren: medisch-specialistische zorg, geestelijke gezondheidszorg, mondzorg, wijkverpleging en het persoonsgebonden budget.

Dat schrijven de bewindspersonen van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport in een gezamenlijke brief aan de Tweede Kamer. Daarin geeft minister De Jonge een toelichting op het programma Rechtmatige Zorg 2018-2021. Het doel van de aanpak is een forse vermindering van onrechtmatigheden in de zorg. De bewindslieden maken daarbij een onderscheid in fouten en fraude: “Fouten en fraude zijn in één term samen te vatten als onrechtmatigheden. Hoewel beide niet zouden moeten voorkomen, is de mate van verwijtbaarheid ervan heel verschillend. Van fouten kunnen we leren en moeten we verbeteringen aanbrengen om herhaling te voorkomen. Fraude is kwalijk. In de zorg is geen plek voor fraudeurs.”

Algemene maatregelen
Het doel is om in deze kabinetsperiode de onrechtmatigheden in de zorg fors te verminderen. Het programmaplan beschrijft de maatregelen die in ieder geval worden genomen en de acties die in gang worden gezet. Bij de toetreding tot de zorg zullen scherpere eisen worden gesteld. Er wordt gewerkt aan een Waarschuwingsregister Zorg waardoor zorgverzekeraars, zorgkantorenen gemeenten gegevens over fraudeurs kunnen uitwisselen. Op specifieke terreinen, zoals het pgb, wordt gewerkt aan maatregelen. Verder wordt voorgenomen wet- en regelgeving aan een fraudetoets onderworpen. Er wordt ingezet op meer bewustwording in de zorgsector en een open aanspreekcultuur. Tevens is er aandacht voor controle en handhaving.

Er zijn specifieke plannen voor de medisch specialistische zorg, de ggz, de mondzorg, de wijkverpleging (WVP) en het persoonsgebonden budget (pgb). Hier zien de bewindslieden wat hogere risico’s tegen de achtergrond van drie criteria:
1. Partijen ervaren zelf knelpunten bij het correct administreren en declareren van geleverde zorg;
2. Hier zijn wezenlijke verbeteringen te behalen;
3. Er zijn veel signalen over deze sectoren (o.a. bij NZa en IKZ).

Problemen bij de wijkverpleging
Bij wijkverpleging zijn de volgende problemen gesignaleerd:
• Sommige wijkverpleegkundigen ervaren druk vanuit cliënten en hun omgeving om hoger te indiceren dan noodzakelijk;
• Er wordt gedeclareerd bij patiënt én bij de verzekeraar;
• Onverzekerde zorg wordt gedeclareerd als verzekerde zorg;
• Er worden valse indicaties opgesteld of indicaties afgegeven door onbevoegde wijkverpleegkundigen;
• Er wordt meer zorg gedeclareerd dan feitelijk is geleverd (upcoding);
• Er wordt zorg gedeclareerd terwijl er geen zorg wordt geleverd (spookzorg)
Als voorbeeld wordt een frauderende ex-directeur van een thuiszorgorganisatie genoemd, die is veroordeeld tot een celstraf van 27 maanden voor fraude met zorggeld.

Plannen voor wijkverpleging
Genoemde acties om dergelijke problemen in de toekomst te voorkomen, zijn onder meer:
– een toekomstbestendig indicatieproces
– verkenning maatregelen om contractering te bevorderen
– een sectorbrede risicoanalyse door de NZa
– onderzoeken naar oorzaken van fouten en fraude binnen de sector
– indien nodig  het declaratieproces verbeteren
– controle indicatiestelling door onafhankelijke derde
– gerichter toezicht en handhaving

En nu maar hopen dat alle acties niet leiden tot meer bureaucratie en regelgeving in de wijkverpleging.

 

(Foto: Shutterstock)

 

 

Gerelateerde berichten

Author: Zorgenz

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *